Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας

Επιστροφή στην Κεντρική σελίδα

Αγία Γραφή

Η σχέση Αγίας Γραφής και αποκάλυψης του Θεού // Είναι η Αγία Γραφή αλάθητη; // Η ερμηνεία της Αγίας Γραφής

Είναι η Αγία Γραφή και οι άγιοι αλάθητοι;

Σε τι είναι οι πατέρες "απλανείς οδηγοί";

Π. Γ. Δ. Μεταλληνού, τ. Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπ. Αθηνών

 

Πηγή: Απόσπασμα ομιλίας του π. Γ.Δ. Μεταλληνού, τ. Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπ. Αθηνών, όπως αυτή έγινε στην Εκκλησία του Αγ. Αντύπα στο Γουδί, στις 8-11-07.

Απομαγνητοφώνηση από: http://www.omilies.oodegr.com/Diafora/grafi_alathiti_metallinos.zip

 

Είπαμε πολλές φορές ότι η Αγία Γραφή δεν είναι επιστημονικό βιβλίο με την έννοια τής Επιστήμης που χρησιμοποιούμε: (Παλαιοντολογίας, Ανθρωπολογίας κλπ.)

Το πρώτο κεφάλαιο τής Γ ενέσεως, δίδει εν Πνεύματι Αγίω, την πορεία τού Σύμπαντος, τού κτιστού κόσμου, τού δημιουργήματος. Και υπάρχουν πολλοί μεγάλοι επιστήμονες, που λένε ότι "αν ήθελα να περιγράψω την πορεία τού κόσμου, θα χρησιμοποιούσα τις 10-15 γραμμές τής Γενέσεως". Αλλά δεν εξηγεί τους ΦΥΣΙΚΟΥΣ μηχανισμούς, (Το Μπιγκ Μπανγκ, ή ξέρω γω, όλα τ' άλλα, αν υπάρχει, αν κάτι άλλο υπάρχει), δεν τα αναφέρει αυτά η Γραφή, γιατί δεν είναι ο σκοπός της. Ο σκοπός τής Γραφής είναι, να μάς πει ότι ο κόσμος όλος, το Σύμπαν ολόκληρο, ξεκινάει από τη βούληση τού Θεού, είναι δημιούργημα τού Θεού, το τελειότερο δημιούργημα είναι ο άνθρωπος, η κορύφωσις τής Δημιουργίας, ο Βασιλεύς τής κτίσεως, και οδηγείται προς τη σωτηρία, δηλαδή στη Θέωση.

Ο κόσμος ως ύλη αγιάζεται, και ο άνθρωπος ως υλικοπνευματική, υλικοψυχική, σωματικοψυχική ενότητα, θεούται. Γγίνεται θεός κατά χάριν. Αυτός είναι ο σκοπός τής Βίβλου.

Γι' αυτό το λόγο, κάθε συγγραφέας, από τον Μωυσή μέχρι τούς Προφήτες, ή τους Αποστόλους Πατέρες, χρησιμοποιεί το κοσμοείδωλο, την εικόνα τού κόσμου τής εποχής.

Ο  Βασίλειος με τις ομιλίες του στην "Εξαήμερο", ο μέγας Βασίλειος", έφτασε σε ύψη πραγματικά. Και αγγίζει πολλά προβλήματα τής εποχής μας, και δίνει απάντηση. Αλλά ο Θεός δεν θέλει ο Βασίλειος να μιλήσει με τη γλώσσα τού Αϊστάιν, τού Χάινζεμπεργκ και λοιπά, αυτό είναι ανόητο. Μας ενδιαφέρει το πνεύμα τού μεγάλου Βασιλείου, και πώς κατανοεί τη δημιουργία, την πορεία, την εξέλιξη αν θέλετε τού κόσμου. (Όχι με τη Δαρβινική σημασία), αλλά αυτή την πορεία που ακολουθεί το σύμπαν, και ειδικότερα η γη.

Βρήκα μία από τις κατηγορίες προς τον Χρυσόστομο, (σημείον αντιλεγόμενον είναι το θέμα που σάς είπα), που λένε κάποιοι εκεί στον Δαυλό, που λένε κάποιοι εκεί στο Δαυλό, (όλα από το Δαυλό ξεκινούν, και διοχετεύονται σε καμιά 30ριά περιοδικά που ο Θεός ξέρει "κρίμασιν και χρήμασιν... εκδίδων" - να 'ναι καλά οι άνθρωποι! Και κατηγορεί τον Χρυσόστομο, ότι θεωρούσε τον κόσμο επίπεδο, τη γη, ότι έχουμε μια καμάρα. Αυτό λέγανε στην εποχή του. Σημασία έχει ότι ήταν "απ τού ντέι". Στην εποχή του ήξερα τι λέει η επιστήμη. Όπως σήμερα ο Γιανναράς ξέρω γω, ξέρει τι λέει η Επιστήμη. Έχει γράψει μια εισαγωγή στην Απολογητική ο Χρήστος ο Γιανναράς, που δείχνει ότι ξέρει πολύ καλά τα προβλήματα τα επιστημονικά τής εποχής μας.

Ή ο ομιλών αυτή τη στιγμή, ως ένα σημείο, επειδή μελετώ τα αστροφυσικά βιβλία χωρίς τους τύπους, (μένω στο περιεχόμενο, στη θεωρία δηλαδή), και κάποια πράγματα συμβαίνει να τα ξέρω. Δεν σημαίνει ότι είμαι Αστροφυσικός, έτσι;

Αλλά, το ίδιο και οι πατέρες. Γιατί αυτοί είχανε λαμπικαρισμένο μυαλό. Ξέρετε, η αμαρτία συσκοτίζει το μυαλό. Ενώ η καθαρότης τής καρδίας, δίνει λαμπρότητα και στη διάνοια τών ανθρώπων.

Είπα πριν, εψέλισα κάτι, το ξανατονίζω: "Βλάκας άγιος δεν υπάρχει!"

Εδώ πηγαίνατε στον π. Παϊσιο, που δεν είχε σπουδές ανώτατες, ή στον π. Πορφύριο, ή σήμερα στον π. Ευφραίμ. Για πηγαίνετε στην Αριζόνα, που λάμπει το μάτι του, (όχι όπως στον Βενιζέλο, έτσι με κακία, αλλά λάμπει με πνευματική χάρη. Δεν σημαίνει ότι ψηφίζω Παπανδρέου, το λέω χάριν αστείου. Έχει μάτι γάτας, που λαμπυρίζει μέσα στη νύχτα. Ή τίγρεως. Το μάτι! Ο άνθρωπος μπορεί να είναι άγγελος. Δεν ξέρω. Μην παρεξηγηθώ. Το είπα γι' αστείο, αλλά θα βρεις το μπελά σου καμιά φορά παπά- Γιώργη.

Λοιπόν, δέστε τον π. Ευφραίμ. Βλάκας άγιος, ή πνευματικός άνθρωπος δεν υπάρχει.

Γι' αυτό τα παιδιά που κάνουν Πνευματική ζωή, οι νέοι, είναι οι πρώτοι μαθητές στο σχολείο. Και ως φοιτηταί, λέμε "Τα σπαστικάκια". Άλλο να το κάνει από αρρώστια και άλλο να το κάνει από φιλομάθεια. Καταλάβατε; Αντί να περνάει την ώρα του σε ότιδήποτε άλλο, να μη πω τώρα, περνάει την ώρα του μελετώντας.

Έτσι λοιπόν, οι άγιοι ξέρουν τη γλώσσα τής εποχής τους, επομένως επιστημονικά λάθη, συναντάμε. Που δεν είναι λάθη. Είναι τα προηγούμενα τής δικής μας εποχής. Δεν μπορεί να θεωρηθεί λάθος ο Αϊνστάιν, αν σε 100 χρόνια ανατραπεί πλήρως η θεωρία του και μας πουν άλλα. Θα πούμε ότι ήταν βλάκας ο Αϊνστάιν; Αυτό μπορούσε να πει, και αυτό είπε. Τέτοια λάθη υπάρχουν.

Πνευματικά λάθη, όσον αφορά στη σωτηρία τού ανθρώπου, δεν υπάρχουν. Γι' αυτό οι άγιοι, οι άγιοι που έχουν φτάσει στον φωτισμό και στη θέωση, ονομάζονται "απλανείς" οδηγοί εις τη σωτηρία. Όχι "αλάθητοι". Αλάθητος δεν υπάρχει. Μόνο ο Θεός είναι αλάθητος. Απλανής οδηγός.

Είχαμε πάει σ τον π. Παϊσιο κάποτε. Και έλεγε κάτι ιστορικές ανακρίβειες. Μπορεί να τό 'κανε για να μας παγιδέψει.

Μού λέει ο π. Γοντικάκης, "μπορεί να το 'κανε για να σας μπερδέψει, να δεις πώς θα αντιδράσετε. Ή να συνειδητοποιήσετε εσείς".

Ήτανε κάτι νεαροί πτυχιούχοι, ακόμη φοιτηταί, καμιά 30ριά, κι ένας καθηγητής από τον Καναδά Ακαδημαϊκός, και ο παπα-Γιώργης. Και τα παιδιά άρχισαν να κλονίζονται.

Τούς λέω: "Παιδιά θα σας εξηγήσω αργότερα, όταν φύγουμε".

Τού λέω: "Γέροντά μου, τι έχετε να μάς πείτε για την Πνευματική ζωή;"

Χαμογέλασε ο π. Παϊσιος, και μετά από λίγο σηκωνόμενος, ήρθε και μού φίλησε το χέρι. Ο π. Παϊσιος! Γιατί αυτός ήταν μοναχός. Εγώ είμαι Πρεσβύτερος, έχω Ιεροσύνη. Αλλά καταλαβαίνετε πώς ένοιωσα. Τα 'χασα αμέσως. Ήθελε να μού πει, "καλά το' πες".

Και πήρα μετά τα παιδιά κατεβαίνοντας, για να πάμε προς την Ιβήρων, (αν θυμάμαι καλά), και τούς λέω: "Βρε παιδιά, δεν ήρθαμε να μας κάνει μάθημα Φυσικής, Χημείας, Ιστορίας. Αυτά θα τα μάθετε στο Πανεπιστήμιο. Πνευματικά ήρθαμε να τον ρωτήσουμε. Και τότε τα παιδιά ηρέμησαν. Γιατί έλεγε κάποιος: "Μα αυτά δεν ισχύουν!"

Τού λέω: "Εσύ φταις που ήρθες να ρωτήσεις τον π. Παϊσιο, περί ηφαιστείων (ξέρω γω),  και περί λειτουργίας τών θαλασσών, και τού τσουναμίου, και τα τοιαύτα! (Λέω γω).

Ο άγιος ξέρει αμέσως. Ο άγιος λέει ο π. Ρωμανίδης πολύ σωστά, "ο άγιος ξέρει τον σκοπό τών δημιουργημάτων, αλλά όχι την ουσία τους". Δηλαδή ξέρει ένα ορυκτό, ποιο σκοπό έχει, και γιατί υπάρχει. Αλλά δεν ξέρει την ουσία τού ορυκτού. Ο επιστήμων το ξέρει αυτό. Γι' αυτό δεν υπάρχει α πριόρι" σύγκρουση πίστεως και επιστήμης. Η σύγκρουση επέρχεται, όταν γίνει διαπλοκή. Το ένα μπαίνει μέσα στ' άλλο".

Δημιουργία αρχείου: 15-7-2013.

Τελευταία ενημέρωση: 15-7-2013.