Ανατολικς θρησκεες

Η Γιγκα και ο Διαλογισμς // Πιλτες: η Γιγκα της Δσης

Η Γιγκα και ο Διαλογισμς

ναι ασυμββαστα με την Ορθδοξη Εκκλησα, την προσευχ και γενικτερα με την χριστιανικ ζω

 

Μιχαλ Χολης Θεολγος καθηγητς

Επιμλεια - υποσημεισεις: Expaganus

 

H γιγκα, λξη πο σημανει νωση, εναι να ινδουιστικ φιλοσοφικ-θρησκευτικ σστημα, πο χει σαν σκοπ την νωση με το Υπρτατο Ον και τη συνειδητοποηση του απολτου Ενς1. Αυτ επιτυγχνεται με ορισμνους τρπους σωματικς και πνευματικς σκησης, τους οποους υποτθεται πς, αν ακολουθσει ο μυημνος, υποτασσμενος πλρως σε ναν γκουρο (Ινδουιστ καθοδηγητ μοναχ, «επγειο θε» τους), θα ανβει μχρι τα αντατα εππεδα τελειοποησης. Θα απελευθερωθε δθεν η ψυχ απ την γνοια του εαυτο της, απ τη φαντασωση του κσμου και τελικ απ τον κκλο των μετεμψυχσεων.2

 

Αν και προσφρεται η γιγκα και ο διαλογισμς σε Ευρπη και Αμερικ σαν μθοδος σωματικν ασκσεων που παρχουν ευεξα, χαλρωση και γαλνη, στην πραγματικτητα οι ασκσεις της γιγκα δεν μπορον να αποσυνδεθον απ τον Ινδουισμ, την απωανατολτικη φιλοσοφα και τη διδασκαλα της μετενσρκωσης, που εναι παντελς ασυμββαστη με τον Χριστιανισμ. Η γιγκα πργματι εναι να πλρες και οργανωμνο θρησκευτικ σστημα πο βρσκεται σε ριζικ αντθεση με το ευαγγελικ και σωτριο μνυμα του Χριστιανισμο. Κι αυτ γιατ μυομενο προποθσεις α-χριστιανικς και αντι-χριστιανικς, εφσον τον στρφει κατευθεαν στην ασιατικ θρησκευτικτητα. Η σημαντικτερη ζημι, για το σνολο των μαθητν της γιγκα, εναι η εξοικεωση με την ανατολικ μεταφυσικ εις βρος της χριστιανικς προσευχς και της λατρεας. Ο αυτοπνωτισμς μλιστα κατ τον διαλογισμ, σε συνδυασμ με την προφορ των μντρα (τα οποα συχν περιχουν ονματα ειδωλολατρικν θεοττων μμεση επκλησ τους3), επιφρει ενδεχομνως πνευματικς αλλοισεις και ρνηση του σωτριου αναστσιμου μηνματος του Χριστο.

 

Οι σημαντικτερες διαφορς μεταξ του Χριστιανισμο και των θρησκειν της πω Ανατολς εναι οι εξς:

- Στον Ινδουισμ, ο Χριστς δεν θεωρεται ως ο μοναδικς Θες, αλλ τοποθετεται στην δια θση με τον Ρμα, τον Κρσνα και τον Βοδα. Μσα απ τη θερηση αυτ φανεται η πλανεμνη νοοτροπα των κινσεων αυτν (βλ. Μητρ. Ναυπκτου Ιεροθου Βλχου, "Καιρς του ποισαι"). Η μοναδικ στην Ιστορα ενσρκωση του Υιο του Θεο, του Κυρου Ιησο, αντικαθσταται στη διδασκαλα της γιγκα απ τους Αβατρας, τις διαδοχικς δηλαδ ενσαρκσεις του Ισβρα στον κσμο, τους οποους θεωρον ψιστες εκδηλσεις του Θεου και τους λατρεουν.

 

- Η αναμον "ανστασης νεκρν" (με τα σματ μας) και (ψυχοσωματικς) "ζως του μλλοντος αινος", πως χει διατυπωθε στο Σμβολο της Πστεως μας, για τη γιγκα θεωρεται απαρδεκτο. Διτι χι μνο αρνεται ο Ινδουισμς την ανσταση του Ιησο Χριστο, αλλ θεωρε το σμα του ανθρπου ευτελς υλικ, παροδικ και χι μνιμο (βλ. Γιγκα, του Σουμι Βιβεκανντα, σελ.  121,168). Η ψυχ του ανθρπου απ μνη της δεν εναι μως ολκληρος ο νθρωπος, πως δχεται η γιγκα. Στη δξα του Θεο δεν μετχει μνο η ψυχ, αλλ και το σμα του ανθρπου. Γνεται νας του αγου Πνεματος. Η Ενσρκωση, η Μεταμρφωση του Χριστο, η Ανσταση και η Ανληψη Του, φανερνουν τι το ανθρπινο σμα δεν χει καττερη θση απ την ψυχ στον νθρωπο.

 

- Ειδικτερα η μετενσρκωση, την οποα ασπζεται η μεταφυσικ του Ινδουισμο και Βουδισμο, ρχεται σε ευθεα αντθεση με την ανσταση του Ιησο Χριστο και τη διδασκαλα Του. Αν σχυε η μετενσρκωση, δεν θα χρειαζταν οτε Θες για να μας σσει, οτε ο Υις του Θεο θα σαρκωνταν επ της γης, οτε θα πθαινε επ του Σταυρο, αφο τσι και αλλις θα σωζντουσαν λοι κποτε μετ απ πολλς ενσαρκσεις της ψυχς τους σε διαφορετικ σματα. Ο Χριστς μως στον δεξι, συσταυρομενο πνω στο Γολγοθ, ληστ, ανακοιννει τι την δια μρα θα βρισκταν μαζ Του στον παρδεισο (Λουκ. 23,23), και χι μετ απ αρκετς μετενσαρκσεις. Ο δε απστολος Παλος, βροντοφωνζει: «Οι νθρωποι μια φορ πεθανουν και στερα ρχεται η κρση» (Εβρ. 9,27).

 

- Σμφωνα με τη διδασκαλα της γιγκα και του διαλογισμο, ο νθρωπος φτνει μνος στην αλθεια, χωρς τη Θεα βοθεια ("Ανεξγητο", κδ. ΩΡΙΩΝ, 1992, τμος 1ος, σελ. 80). Τα χαρσματα του Αγ. Πνεματος, νευ των οποων δεν νοεται προδος στη χριστιανικ ζω, εδ θεωρονται αυτοκατκτηση. Συν τω χρνω ο γιγκι συνειδητοποιε τι λατρεει την δια του τη φση αντ του θεο μλλον τις απρσωπες δυνμεις της φσης (Βιβεκανντα, σελ. 74,75). Ο τλειος γιγκι δεν χει ανγκη απ ναν Θε, αφο θες εναι ο διος. ‘Εναι εις Θες περιπατν επ της γης’. Διτι με το διαλογισμ νοιθει ‘μνος, παντοδναμος, πανταχο παρν’, παντοτιν τλειος, ‘τρισμακριστος’ (βλ. ‘Θεο Εσμν, Κσμος εν Κοσμ’, Αρ. Σ. Παπασταρου, εκδ. Μκρη, 1959). Η σωτηρα μως για τον Χριστιανισμ δεν εναι αυτοσωτηρα και αυτοθωση, αλλ αγιασμς και κατ χρη θωση πο πραγματοποιεται, αποκλειστικ, νεκα της ενανθρπησης, των σωτριων παθν και της ανστασης του Θεανθρπου Χριστο και χι με τις δικς μας "υπερφυσικς", υποτθεται, δυνμεις.

 

- Χαρακτηριστικ της θρησκεας της γιγκα εναι ο συγκρητιστικς οικουμενισμς. Τα δγματα, μας λνε, οι θρησκεες και οι "θεο" εναι διαφορετικς εκδηλσεις ενς και μνο Κυρου. Η ποψη αυτ «νας Θες – Πολλς Θρησκεες» εναι υβριστικ για την Αγα Τριδα (βλ. ‘Καταστροφικς Λατρεες’, κδοση Α', Αποστολικς Διακονας, Αθ. 1994, σελ. 29). Στον Χριστιανισμ εν σεβμαστε κθε θρησκεα, δεχμαστε μως τι ο Ιησος Χριστς εναι ο μνος ενσαρκωμνος Θες και η Εκκλησα αποτελε το να σμα Του, μσα απ` τα αγιαστικ μυστρια της οποας σζεται ο εθελοντικ προσερχμενος πιστς.   

 

   - Ο Θες για τους γιγκι εναι το ‘γενικοποιημνο και η αφηρημνη κοσμικ ολτητα’    (Γιγκα, …….). Παρατηρομε μια τατιση του Θεο με τα δημιουργματ του, αλλ ενοτε και την ρνηση ενς προσωπικο, υπρτατου Θεο. Η σωτηρα στον Ινδουισμ δεν αναφρεται στη σχση προσπων. Σημανει την διλυση της ατομικτητας στην ενιαα θεα ουσα (βλ. «ψεις Ινδουισμο – Βουδδισμο», επισκπου Ανδροσης Αναστασου Γιαννουλτου, εκδ. Εθν. Και Καποδ. Παν/μου Αθηνν, 1985, σελ. 77).

 

- Τλος, στα υψηλτερα στδια του διαλογισμο, η γιγκα εναι καθαρς αποκρυφισμς. Γιατ η γιγκα υπσχεται στον γιγκι τι μ' αυτν μπορε να υποτξει τα πντα ‘κτω απ τον λεγχο του’, να διατζει ‘θεος και ψυχς’ και να υπακοουν, να εξουσιζει κθε τι στο σμπαν, ακμα και τα σματα των συνανθρπων του, και γενικ να τον υπακοουν σαν σκλβοι του λες οι δυνμεις της φσης (Βιβεκανντα, σελ. 57). σο ανεβανει κποιος τις φσεις της γιγκα συναντ μεταφυσικς δυνμεις, που εναι γνωστς στον αποκρυφισμ και τη μαγεα. Οι Θιβετιανο γιγκι π.χ. διδσκουν την πνωση, την ξοδο της ψυχς απ το σμα, την τηλεκινησα ( τηλεκνηση), την αιρηση, και λες τις τχνες της αβσσου.

 

Επομνως η γιγκα αντ να απελευθερνει πνευματικ φανεται τι υποτσσει, σε αρκετς περιπτσεις, τους ασχολομενους με αυτν χι στο γιο Πνεμα, αλλ στα πονηρ πνεματα. Οι ασκσεις γιγκα και διαλογισμο δεν εναι απλς ασκσεις χαλρωσης, αλλ ασκσεις που κατευθνουν προς λλον Κριο και προς οδν απωλεας, αντ σωτηρας! Η Αγα Γραφ δεν εναρμονζεται με την κοσμοθεωρα της γιγκα, οτε οι θρησκευτικς αντιλψεις και πρακτικς που εξασκονται στην πω Ανατολ χουν κτι κοιν με την εκκλησιαστικ ζω. Οι χριστιανο οφελουμε να διγουμε εν εγρηγρσει και να μην επιτρπουμε στον σγχρονο αποκρυφισμ, σες ελκυστικς μορφς κι αν χρησιμοποιε, να επισκπτεται την οικα της ψυχς μας. Ας χουμε στο νου μας την ουσιαστικ προτροπ του αποστλου Παλου: «Στην ελευθερα, για την οποο ο Χριστς μας ελευθρωσε, σταθτε σταθερο, και μην υποταχθετε πλι σε ζυγ δουλεας» (Γαλ. 5,1) (βλ. και Kurt E. Koch, «Το Αλφβητο του Αποκρυφισμο», εκδ. Στερωμα).  Η αγα Ορθδοξη Εκκλησα εναι ψυχοσωματικ νοσοκομεο, για να δχεται λους ανεξαιρτως τους ανθρπους πο πσχουν απ διφορες ασθνειες και να τους θεραπεει με τα για μυστρια (βλ. Περ των Ειδν της Μαγεας, Οσου Νικδημου του Αγιορετου, κδ. Ορθοδξου Κυψλης, Θεσ. 1993). Το να αφνει κανες ανεκμετλλευτη μα ττοια χρυσ ευκαιρα, που παρχει η Χρη του Θεο και μλιστα δωρεν, και να τρχει σε παραθρησκευτικ κντρα αλλτριες συναγωγς, ισοδυναμε με πνευματικ πλνη, ζημα και ειδωλολατρα.



1. Ο Ινδουισμς εναι απλυτος πανθεστικς μονισμς. Πρεσβεει τι λα εναι εκδηλσεις του Μπρχμαν και διαπνονται απ την παγκσμια αρχ ενργειας και δναμης που ζωοποιε το Σμπαν (πρνα), εν το τι εναι διαφορετικ εναι μια ψευδασθηση (μγια). Θυμηθετε και το γνωστ δγμα του αποκρυφισμο «ν το πν» («λα εναι να») που χρησιμοποιε η Θεοσοφα. (Θεωρητικο του ινδικο εθνικισμο χαρακτηρζουν τη Θεοσοφα ως ινδουστικ αρεση.) ΠΙΣΩ

2. Συχν δσκαλοι της γιγκα που ισχυρζονται τι η εξσκησ της ταιριζει «με λα τα θρησκευτικ πιστεω και ιδεδη», και μλιστα «ενισχει τις προσωπικς φιλοσοφικς και θρησκευτικς επιλογς του κθε ασκομενου» αναφρουν ως στχο της τη «σταδιακ απελεθρωση του ανθρπου απ ψυχονοητικος περιορισμος, τη διερυνση της συνειδηττητας και την εμβθυνση της γνσης του εαυτο». Με απλ λγια αυτ σημανει τι με την εξσκηση της γιγκα ο νθρωπος θα πειστε τι λα εναι να, και τι ο διος εναι μρος του θεο («αυτογνωσα»). τσι θα φτσει στο «SAMADHI» (που ορζεται ως κσταση - Φτιση - μεση αντληψη της «πραγματικτητας» -δηλ. βιωματικ αποδοχ του δγματος τι στην πραγματικτητα «λα εναι να» και κθε λλη εντπωση εναι ψευδασθηση), και μετ απ αυτ την υποτιθμενη «νωση με τον Θε» δεν θα χρειαστε να μετενσαρκωθε ξαν. ΠΙΣΩ

3. Υπρχουν μντρα που εκ πρτης ψεως φανονται στον αμητο τι δεν χουν τποτα θρησκευτικ. Το πιο σημαντικ εναι το Ομ, που εναι υποτθεται η κοσμικ δνηση μσω της οποας ο νας Μπρχμαν γινε πολλο (ο κσμος και τα ντα). Σμφωνα με τον Ινδουισμ και ο λιος και η λη γενικ εκπμπει αυτ τη δνηση. Μερικο  συγκρνουν το "Ὁμ" με τον «Λγο του Θεο».
Το Ομ υποτθεται τι χει μσα του τρα «γκονας» ιδιτητες, και γρφεται με 3 γρμματα, που το καθνα συμβολζει μια ιδιτητα. μως η κθε ιδιτητα αντιστοιχε και σε θε-μρος της ινδουιστικς Τριδας:
A= Δημιουργα = Μπρχμαν
U= Συντρηση = Βσνου (ο Βσνου συμβολζεται και απ τους αβατρα του, πως ο Κρσνα)
M = Μεταστοιχεωση (στην πραγματικτητα, μσω καταστροφς) = Σβα
Με αυτ την ννοια η προφορ του συγκεκριμνου μντρα ισοδυναμε με την επκληση των "θεν". ΠΙΣΩ

: 27-5-2010.

: 17-6-2015.